بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

به نام خدا كه رحمتش بى‌اندازه است‌و مهربانى‌اش هميشگى.

إِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْناهُ بِقَدَرٍ

ما هر چيزى را اندازه آفريديم.

وَ ما أَمْرُنا إِلَّا واحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ

و فرمان ما جز فرمان واحدى نيست كه مانند يك چشم بر هم زدن است.

وَ لَقَدْ أَهْلَكْنا أَشْياعَكُمْ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ

بى‌ترديد ما هم‌مسلكان شما را [كه در گذشته به سر مى‌بردند، به خاطر طغيانشان‌] هلاك كرديم؛ پس آيا پند گيرنده‌اى هست؟

وَ كُلُّ شَيْءٍ فَعَلُوهُ فِي الزُّبُرِ

و هر عملى را كه انجام دادند در نامه‌هاى اعمالشان ثبت است.

وَ كُلُّ صَغِيرٍ وَ كَبِيرٍ مُسْتَطَرٌ

و هر كوچك و بزرگى [از اعمالشان در آن‌] نوشته شده است.

إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ

يقينا پرهيزكاران در بهشت‌ها و [كنار] نهرها هستند؛

فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ

در جايگاهى حق و پسنديده نزد پادشاهى توانا.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ الرَّحْمٰنُ

به نام خدا كه رحمتش بى‌اندازه است‌ و مهربانى‌اش هميشگى؛ [خداى‌] رحمان

عَلَّمَ الْقُرْآنَ

قرآن را تعليم داد.

خَلَقَ الْإِنْسانَ

انسان را آفريد؛

عَلَّمَهُ الْبَيانَ

به او بيان آموخت؛

الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ بِحُسْبانٍ

خورشيد و ماه با حسابى [منظم و دقيق‌] روانند؛

وَ النَّجْمُ وَ الشَّجَرُ يَسْجُدانِ

و گياه و درخت همواره [براى او] سجده مى‌كنند؛

وَ السَّماءَ رَفَعَها وَ وَضَعَ الْمِيزانَ

و آسمان را برافراشت و [براى سنجش هر امر معنوى و مادى‌] ترازو نهاد؛

أَلَّا تَطْغَوْا فِي الْمِيزانِ

تا در [سنجيدن با] ترازو طغيان روا مداريد [و از مرز عدالت و انصاف مگذريد.]

وَ أَقِيمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَ لا تُخْسِرُوا الْمِيزانَ

و ترازو را به عدالت برپا داريد و از ترازو مكاهيد؛

وَ الْأَرْضَ وَضَعَها لِلْأَنامِ

و زمين را براى [زندگى‌] مردم نهاد؛

فِيها فاكِهَةٌ وَ النَّخْلُ ذاتُ الْأَكْمامِ

در آن ميوه‌ها و نخل ها با خوشه‌هاى غلاف‌دار است؛

وَ الْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ وَ الرَّيْحانُ

و دانه‌هاى با سبوس و كاه و گياهان خوشبو است،

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس [اى انس و جن!] كداميك از نعمت هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ صَلْصالٍ كَالْفَخَّارِ

انسان را از گلى خشكيده مانند سفال آفريد.

وَ خَلَقَ الْجَانَّ مِنْ مارِجٍ مِنْ نارٍ

و جن را از آميزه‌اى [از شعله‌هاى مختلف‌] به وجود آورد.

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس كداميك از نعمت هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

رَبُّ الْمَشْرِقَيْنِ وَ رَبُّ الْمَغْرِبَيْنِ

پروردگار دو مشرق و پروردگار دو مغرب است.

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس كداميك از نعمت هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ

دو درياى [شيرين و شور] را روان ساخت در حالى كه همواره باهم تلاقى و برخورد دارند؛

بَيْنَهُما بَرْزَخٌ لا يَبْغِيانِ

[ولى‌] ميان آن دو حايلى است كه به هم تجاوز نمى‌كنند [درنتيجه باهم مخلوط نمى‌شوند!]

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس كداميك از نعمت هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ

از آن دو دريا لؤلؤ و مرجان بيرون مى‌آيد.

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس كداميك از نعمت هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

وَ لَهُ الْجَوارِ الْمُنْشَآتُ فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلامِ

و او را در دريا كشتى‌هاى بادبان برافراشته چون كوه‌هاست.

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس كداميك از نعمت هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ

همه آنان كه روى اين زمين هستند، فانى مى‌شوند.

وَ يَبْقيٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ

و تنها ذات باشكوه و ارجمند پروردگارت باقى مى‌ماند.

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس كداميك از نعمت هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

يَسْئَلُهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ

هر كه در آسمان ها و زمين است از او درخواست [حاجت‌] مى‌كند، او هر روز در كارى است.

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس كداميك از نعمت هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ الثَّقَلانِ

اى انس و جن! به زودى به [حساب‌] شما مى‌پردازيم.

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس كداميك از نعمت هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

يا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ تَنْفُذُوا مِنْ أَقْطارِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ فَانْفُذُوا لا تَنْفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطانٍ

اى گروه جن و انس! اگر مى‌توانيد از كرانه‌ها و نواحى آسمان ها و زمين بيرون رويد، پس بيرون رويد؛ نمى‌توانيد بيرون رويد مگر با نوعى توانايى و قدرت.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ أَلْهاكُمُ التَّكاثُرُ

به نام خدا كه رحمتش بى‌اندازه است‌ و مهربانى‌اش هميشگى؛ مباهات و افتخار بر يكديگر [به ثروت و كثرت نفرات‌] شما را [از پرداختن به تكاليف دينى و ياد آخرت‌] بازداشت؛

حَتَّي زُرْتُمُ الْمَقابِرَ

تا جايى كه گورها را ديدار كرديد [و به تعداد مردگان هم به يكديگر مباهات و افتخار نموديد!!]

كَلاَّ سَوْفَ تَعْلَمُونَ

اين چنين نيست [كه شما مى‌پنداريد]، به زودى [به آثار شوم اين اوضاع و احوالى كه داريد] آگاه خواهيد شد.

ثُمَّ كَلاَّ سَوْفَ تَعْلَمُونَ

باز هم اين چنين نيست، به زودى آگاه خواهيد شد.

كَلاَّ لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقِينِ

[زندگى واقعى‌] اين چنين نيست [كه مى‌پنداريد]، اگر به علم اليقين [كه علم استوار و غير قابل ترديد است به آخرت‌] آگاه بوديد [از تكاليف دينى و توجه به آباد كردن آخرت باز نمى‌مانديد.]

لَتَرَوُنَّ الْجَحِيمَ

بى‌ترديد دوزخ را خواهيد ديد.

ثُمَّ لَتَرَوُنَّها عَيْنَ الْيَقِينِ

سپس [با وارد شدن در آن،] قطعا آن را به ديده يقين و باور خواهيد ديد.

ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ

آن گاه شما در آن روز از نعمت ها بازپرسى خواهيد شد.